Bugün müzik kalitesi, bestekarlığı, yaptığı işlere olan saygısı olan bir adam ;Can Bonomo’yu neden dinlemeliyiz?

Can Bonomo’yu yakın bir arkadaşımın tavsiyesi üzerine dinlemeye başlamıştım hatta ‘’Şaşkın’’ klibini izlediğim de amatör gelmişti bana ama sevinerek söylüyorum ki yanılmışım.

Yaptığı işler tam olarak çocuksu ruh hali ve aldığı zevki anlatıyor belkide bu samimiyeti sevenlerini ona bağlıyor.

Hayatı istediği gibi yaşayan insanlara her zaman saygım olmuştur Bonomo tam anlamıyla bunun canlı bir örneği müziğini dilediğinizde gerçekten kaliteli bir altyapı ve her işini ilk günki gibi heyecanla yaptığını hissedebilirsiniz. 

Annesini meme kanserinden kaybeden sanatçı ona bir şarkı yazarak onu da unutulmazlar arasına almıştır.Uyarayım şarkı gerçekten bağımlılık yapmakta ve birçok tekrar içermektedir. Eğer yazıya devam ediyorsanın Bonoma’dan Derda’yı açmanızı rica edebilirim sanırım.

Derda

Koy bi’ rakı şişeden

Sen es rüzgar utansın

Ellerinde açsın güneş

Yandı kalbin, oldun ateş

Yerine dolmuyor

Koy bi’ rakı şişeden

Sen aç, dünya kapansın

Yollarında güller açsın

Bitmedin, sen her zamansın

Seni çalan kader utansın

Böyle olmuyor

Yalvardın dinledi mi?

Ağlardın sen dedi mi?

Aldılar bak canını

Koy bi’ rakı şişeden

Gülümse bize köşeden

Bak beter oldun ağlaya ağlaya

Gel be geri yeniden..

Ne güzel bir yol aslında birilerine şarkı yazarak ölümsüz yapmak. Her albümünde epik bir şarkı yaparak bir çok zaman çaldığını da biliriz. Meczup, Derda, Hikayem Bitmedi benim favorilerim sanırım.

Şimdi asıl bu adam hakkında yazmak istediğim yere gelirsek Bonomo’nun şiir kitapları var ve bazı şiirleri gerçekten loş ışıkta sigaranızı yakıp haykırmadan sessizce yaş akıtmanıza neden olabilecek derinlikte ve samimiyette. Bazı gecelerde ,sessizliği özlediğiniz gecelerde, yakın mumunuzu bırakın Bonomo size hikayesini anlatsın sonra bir daha anlatsın hatta arada vay be bu hikaye beni anlatıyor deyip bir daha anlattırın. Özellikle samimiyete çok ihtiyacımız olduğu bu zamanlarda böyle samimi adamları hayatınıza sokmak için geç kalmayın.

Favori şiirinden bahsetmek gerekirse ki gerçekten en sevdiğim şiir sanırım şu an.

Merkez Kaç Newton Kovala

Bir romanın son sayfası yırtılır

Sen bir şeyleri terk ederken

Ve bir roman misali savrulur o belin Güzel

Hasret artık bir şarap, tadı eskidikçe çirkinleşir

Sen bir şeyleri terk edersin

Ay ölür mutlaka

Ve karanlıkta büyütür o bütün engellerini

Kimi engel o bizim öpüştüğümüz bank yok mu

Onun dengesini bozan tümsek gibi misal

Ama kimi engel var ki dağdır

Bir dönem tutuşulan eller sağa sola salınır bileklerinden

Güzel işte bunun adı elvadadır

Bir perde aralanır o pek şahane olmayan boşluklara

Sen bir şeyleri terk ederken

Bileklerin de kıpırdamaz üstelik

Sonra çöller dolar içine ormanlık sevdaların

Öyle bir şeylere alışırsın ki alışmak başa beladır

Çünkü nefes almak gibi bir şeydir alışmak öpüşmeklere

Sen bir şeyleri terk edersin

Güneş yazdan uzaklaşır

Sen bir şeyleri terk edersin

Ve yargısız infazlar meşrulaşır

Belki adını ‘Hoşçakal’ diye değiştirirsin Güzel

Öyle vedalaşmak da kolaylaşır

Ayrılır gibi bir erguvanın bedeninden yüzlerce dal

-“Senin adın ne?”

-“Hoşçakal”

-“Hoşçakal öyleyse Güzel.

Güzeli öyleyse Hoşçakal…”

Kimileri insanların kalbine düşünceleriyle, bakışıyla, ufak bir temasla dokunur.Kimi insanlar da sözleriyle yazdıklarıyla, söyledikleriyle dokunur. Can Bonomo samimiyeti, heyecanı, çocukluğu ile hayatımıza dokunan adam.Şiddetle dinleyiniz, okuyunuz…

Delirmek Belirmektir.